http://newcracowfriendshipsoc.org/sitemap.xml.gz

Partisan Hymn

THE PARTISANS' SONG - SHIR HAPARTISANIM - DO NOT EVER SAY - ZOG NIT KEYN MOL 

Note:
Zog Nit Keyn Mol is a poem by Hirsh Glik (1922-1944), music by Dmitri Pokrass. The song became the hymn of the United Partisan Organization in 1943. It spread to all the camps in Eastern Europe and later to all Jewish communities the world over.

זאָג ניט קײנמאָל 

Zog nit keyn mol az do geyst dem letstn 
veg,
Khotsh himlen blayene farshteln bloye teg.
Kunien vet nokh undzer oysgebenkte sho-
S’vet a poyk ton undzer trot: Mir 
zaynen do!

Fun fnnem palmenland biz vaytn land fun shney, 
Mir kumen on mit undzer payn, nut undzer vey;

Un vu gefaln iz a shprits fun undzer 
blot, 
Shprotsn vet dort undzer gvure, undzer 
mut.

As s’vet di morgnzun bagildn undz dem haynt,
Un der nekhtn vet farshvindn mitn faynt.
Nor oyb farzamen vet di zun un dem kayor-
Vi  a parol zol geyn dos lid fun dor tsu dor.

Dos lid geshribn iz mit blot un nit nut 
blay,
S’iz nit keyn lidl fun a foygl oyf der 
fray.
Dos hot a folk tsvishn falndike vent-
Dos lid gezungen mit naganes in di hent!

DO NOT EVER SAY 

Never say you are going on your final road,
Although leadened skies block out blue days,
Our longed-for hour will yet come
Our step will beat out - we are here!

From a land of green palm trees to the white land of snow
We arrive with our pain, with our woe, 
Wherever a spurt of our blood fell, 
On that spot shall spurt forth our courage and our spirit.

The morning sun will brighten our day
And yesterday will disappear with our foe.
But if the sun delays to rise at dawn,
Then let this song be a password for generations to come.

This song is written with our blood, not with lead,
It is not a song of a free bird flying overhead.
Amid crumbling walls, a people sang this song,
With grenades in their hands.

So, never say the road now ends for you,
Although skies of lead block out days of blue.
Our longed-for hour will yet come - 
Our step will beat out - we are here!

זאָג ניט קיין מאָל
זאָג ניט קיין מאָל, אַז דו גייסט דעם לעצטן וועג,
כאָטש הימלען בלײַענע פֿאַרשטעלן בלויע טעג.
קומען וועט נאָך אונדזער אויסגעבענקטע שעה –
ס׳וועט אַ פּויק טאָן אונדזער טראָט: מיר זײַנען דאָ!

פֿון גרינעם פּאַלמענלאַנד ביז ווײַסן לאַנד פֿון שניי,
מיר קומען אָן מיט אונדזער פּײַן, מיט אונדזער וויי,
און וווּ געפֿאַלן ס׳איז אַ שפּריץ פֿון אונדזער בלוט,
שפּראָצן וועט דאָרט אונדזער גבֿורה, אונדזער מוט!

ס׳וועט די מאָרגנזון באַגילדן אונדז דעם הײַנט,
און דער נעכטן וועט פֿאַרשווינדן מיט דעם פֿײַנט,
נאָר אויב פֿאַרזאַמען וועט די זון אין דער קאַיאָר –
ווי אַ פּאַראָל זאָל גיין דאָס ליד פֿון דור צו דור.

דאָס ליד געשריבן איז מיט בלוט, און ניט מיט בלײַ,
ס׳איז ניט קיין לידל פֿון אַ פֿויגל אויף דער פֿרײַ,
דאָס האָט אַ פֿאָלק צווישן פֿאַלנדיקע ווענט
דאָס ליד געזונגען מיט נאַגאַנעס אין די הענט.

טאָ זאָג ניט קיין מאָל, אַז דו גייסט דעם לעצטן וועג,
כאָטש הימלען בלײַענע פֿאַרשטעלן בלויע טעג.
קומען וועט נאָך אונדזער אויסגעבענקטע שעה –
ס׳וועט אַ פּויק טאָן אונדזער טראָט: מיר זײַנען דאָ

Copyright © ncfs 1965-2017  The New Cracow Friendship Society, Inc.   All rights reserved.
updated March 17,  2017    SHS   ncfs.org@gmail.com     www.newcracowfriendshipsoc.org